Rustig ... mooi.
Een paar weken geleden dat we terug gekomen van deze uitweiding oceaan, maar we hebben niet echt geland. Daar voelden we ons ver van alles, het tegenovergestelde van het schudden dat we net hadden het vasteland verlaten, in een land van Frankrijk, waar de Parijse kranten komen wanneer ze willen. Hier het nieuws van de dag is de metamorfose van een rotonde zenuw Noumea de verkeersdoorstroming te verbeteren tijdens de piekuren. Het is al aan het veranderen tempo en melodie van het eiland begint te winnen u. Deze bijeenkomsten hebben iets anders, hier is de crisis lijkt minder aanwezig. 
Ons laatste bezoek was in 26 jaar, in 1984, aan de vooravond van de gebeurtenissen die Nieuw-Caledonië zou markeren met het zegel van geweld, net voor de crisis van Ouvea, de Matignon afspraken gemaakt om op te lossen. Het is in deze relatie tussen gesust verzoend gemeenschappen als we Noumea te herontdekken, na gevlogen kant van de wereld, en belandde in Frankrijk aan het einde van de wereld. Jean-Claude Briault 
, Minister van de Nieuw-Caledonische overheid, opent zijn land met een glimlach zo breed is het voldoende om te dragen af te schepen met hem en te begrijpen zijn toewijding, zijn passie aanstekelijk.
Voor deze 4e Forum Francophone Oceanië, hij ingezet zijn talent tot meer dan 40 Franse Allianties in alle Oceanië (tot Australië en Nieuw-Zeeland ...) om te voldoen aan een aantal voor het eerst te overtuigen. In de Melanesische boog waar de talen zijn zo verschillend dat geen zin heeft van de ene vallei naar een ander merk, de Fransen werd een verband tussen de eilanden, de gemeenschappelijke ruimte tussen mensen. Boekenbeurs, tentoonstelling ontwerper, rondetafelgesprekken, Vanuatu was de eregast van dit jaar 2010. Muzikaal, het Conservatorium van Nieuw-Caledonië, onder leiding van Jean-Pierre Cabée, 
had georganiseerd ons slotconcert in het Forum. Ontvangst door het publiek was de uitdaging, intense, warme, ontroerende en muziek spelen: een strijkkwartet aan het conservatorium bij ons op het podium, om nog toe te voegen van het festival te genieten, het maken van deze concerten een echte uitwisseling, hartstochtelijk georkestreerd door Bruno Zanchetta, adjunct-directeur van het Conservatorium.
(Einde van het artikel, luister naar "Fragile" in audio clip van het concert)
Side nieuwsgierigheid, een ballade vol zeil op een catamaran (met dank aan Philippe!) Leidde ons naar het eiland Body Aregnère waar we gedoken als een vis onder het aquarium muticolores, zweven de buurt van een schildpad en haai kruisten twee op een koraalrif tot massale blauw in een bloementuin onder water ...
Voor Jean-Pierre Cabée, 
die ons heeft geleid in deze gedeelde avontuur, onmogelijk om niet aan de Tjibaou Cultureel Centrum, een meesterwerk van de architectuur die traditie en creatie combineert, te eren waar Renzo Piano (architect van het Centre Pompidou, het vliegveld Osaka, de Aurora Tower in Sydney ...) vertaalde de profetische woorden van Tjibaou " De terugkeer naar de traditie is een mythe. Geen volk heeft ooit geleefd heeft. De zoektocht naar identiteit, het model voor mij is het voor, niet achter. Dit is een voortdurend nieuwe producten ontwikkeld. De identiteit is voor ons. "... Expressie van de erkenning van de Kanak inspiratie, een symbool van Nieuw-Caledonië kijkt naar de toekomst, het Centrum brengt ook samen in een natuurpad alle specifieke soorten van het eiland, alle bomen vol geschiedenis, van de legenden en magie.
Op het Isle of Pines, een 20-minuten vliegen van Noumea, we dichter bij het beeld van het paradijs op aarde ... De "beste strand in de wereld" hield zijn koraal zand, het fijnste vindt u op de planeet, als een luchtkussen onder onze voeten ... Dit is ook waar we aan het breien gestreepte slang rustig en goedaardig, het symbool van de regio, maar de dodelijke gif is vier keer krachtiger dan Cobra ... 
Het team concludeerde deze prachtige reis, gekenmerkt door vriendschap, ontdekken en uit te wisselen, met een groot verlangen om terug ondanks de weglengte (24 uur per enkele reis) en aangezien we slapen nog steeds, waarschijnlijk beter voor ons terug in de wakkere droom van deze haakjes, waar stakingen zijn omgebouwd tot stranden ... 
"Fragile" opgenomen met strijkkwartet aan het Conservatorium van Noumea
Fragile in Noumea: Play Now | Download 
"Deze kleine handen, zijn als een zon, een symbool van de brug die we slaan tussen veel kinderen en we NA SCHOOL: links te consolideren, zachtheid en stevigheid te combineren, energie te zenden, om hulp te aanvaarden, nog enkele onvolkomenheden te wissen, naar spaties, kleur te bewonderen en anderen om uit te vinden te vullen. 
| | 
