De blog van Yves Duteil Share

Beste vrienden

Op de terugweg van onze tour in Japan op 16 juli, maakte ik mezelf een plezier om mee te doen in Spa voor het concert van 21-7 op de Francofolies vandaag. Een 36 tons vrachtwagen anders heeft besloten. De schok was wreed, zelfs als we niet snel lopen. Ik besloot om toch te komen, ondanks een gebroken rib en een ernstige rugpijn, en ik zette een punt van eer om deze benoeming, die voldoen voor mij een symbolische kant, aangezien ik mijn eerste stappen in Spa in 1974, het winnen van de Audience Award en de Beste Song. Ik heb nog nooit vergeten.

Maar ik heb de feiten onder ogen, zal ik niet in staat zijn om de show te bieden, gezien het feit dat pijn nodig is, en de gebroken rib mijn adem te zingen. Het zal me een beetje meer te krijgen over de schok, en het is met spijt dat ik moest mezelf te brengen naar het concert, zeldzame gebeurtenis af in mijn carrière.

Dit is slechts een uitstel, zal ik er alles aan doen om goed te krijgen als snel en vergeet het incident dat ons berooft van deze vergadering ...

Ik was zeer ontroerd door uw talrijke getuigenissen van comfort en affectie, en dank u allen zeer binnenkort ...

Met vriendschap,

Yves

Leuke verrassing in Montreal, de Gesu: Gilles Vigneault woonde het eerste concert van de tour. Een gelegenheid voor mij om hem eer te bewijzen in het openbaar: de meesters van de pen zijn niet zoveel ...

Na een paar warme uitwisselingen backstage, we beloven weer te ontmoeten. Een paar dagen later, Alison Gilles en nodigen ons huis met onze vriend Mia .

Gilles verwelkomt ons op de drempel van zijn huis, vlak voor ons en maakt ons de eer van de tuin bij het meer. Een kalender van de seizoenen van het leven met Alison, zorgzame houding en gebaren. Elk jaar zijn nieuwe project voor het huis ...

Mia "adviseur overbodig ', zoals ze zichzelf graag omschrijven, vertelt "Leerling-Wise , waar ze de verzamelde nuggets verzameld uit de achttien volumes van de krant waar Gilles record elke dag zijn hart en zijn foto's opstanden, zijn gedachten, zijn vreugde en verdriet gedurende meerdere decennia. Schrijven is een survival tijd: "... We moeten ervan uitgaan dat er bewijs is van wat er is gepasseerd." We praten ook over Felix Leclerc, natuurlijk, en citaten, die Gilles zou willen schrijven ("Het is niet omdat ik ben een oude appelboom, dat ik appels geven oude") en is verschenen edities van de Arc in " De laptop van een zwerver "of "Dreams for Sale" ... Deze vergadering is een smakelijke delen van ideeën, emoties en huisgemaakte gerechten. Een Nuits-Saint-Georges de kroon van de maaltijd in onze eer. In momenten van intimiteit. Heldere ogen, eerlijke glimlach, hij geeft ons zijn leven alsof we een hoofdstuk van het boek. Een mooie ziel in beweging. ..

In de deuropening, voordat hij: "Vandaag hebben we ontvangen en Noëlle Yves Duteil, en Mia. Van mijn kant zou ik zeggen dat het een geslaagd evenement ... "

Dat is ook onze indruk. Emulatie, de wens om weer te schrijven, broederschap van geest, hart, diepe stem. Een veer gewicht. Een uniek gevoel voor vorm, een universum in het oog, een land stem. Een bibliotheek binnen handbereik.

Een onvergetelijke ervaring ...

Op de weg Sept-Îles naar Trois Rivieres (700 kilometer) we weten niet waar de ogen weg. Tussen de St. Lawrence rivier die grenst aan het bos als een verlies van uitzicht op zee en de vele meren die verschijnen in de top van de ribben, de schoonheid overal aanwezig is. De toppen van de bomen verpakt als een tapijt afgewisseld met bruisende watervallen die langs de noordkust. Het is indrukwekkend. Ik heb mijn camera en mijn telefoon kan geen licht van deze visies diepte flitsend, krachtig. Julien onze lichtontwerper, Nikon heeft zijn ... Hier is de natuur alomtegenwoordig is, overweldigend. De pioniers van deze nieuwe wereld moest worden ruige mannen aan de opdracht, sterke zielen. Zeven miljoen vandaag op een gebied zeven keer dat van Frankrijk. Een kolossale werk. Geconfronteerd met deze uitdaging, voelen we ons beiden voelde een ent van nederigheid. De show is permanent. De manier waarop met krijt beschreven gegraven door deze taferelen miljarden tonnen aarde en rotsen verpletterd, geplant gigantische torens aan de energie te leveren, naar de bergen van omgeploegde sneeuw en ijs, gedragen door generaties van de handen open passage. Tien uur rijden tijdens die onze ogen zijn vierkant isent, gevuld met licht als dit ten overstaan van een meesterwerk. Onze winter tour bleek alleen wit. Dit voorjaar is een doorbraak in Quebec, onder de zon van mei

En toch, het publiek rillen, aanhankelijk, blaast warm en teder, lachend, verwijzend ons om de golven van de echo een warm onthaal, een blij weerzien, en delen nog sterker ...

Foto's Julien Bonny

Klik op de afbeeldingen om te vergroten ...

Kom zingen in Quebec en Canada is een bijzonder moment voor mij, een goed spel. De relatie die tot bloei heeft door de jaren heen heeft ons gevoed alle emoties gedeeld. Sommige nummers die we hebben aangesloten als een familie. Het was in Quebec dat "Take a Kind" werd gezongen voor de doop, het is de magische ontmoeting met Felix, het programma "Vagabondages" rond met Roger Gicquel het Eiland van Orleans bleek "De taal van thuis, natuurlijk, maar ook het gevoel van thuis" in Montreal in Rouyn Noranda in de straat, waar de ogen komen, de glimlach zijn handlangers, warme uitwisselingen. VANDAAG "Vandaag de wolk uit de buurt van IJsland, het vertrek is bij de hand. De presentatie week van februari waren we in staat om samen met vrienden in voorbereiding opnieuw voor dit concert serie, werd ik geraakt door deze ontvangst, maakt respect en genegenheid, en door het getuigenis van een spontane generatie die is opgegroeid met mijn liedjes, en dat hun pad kruist vandaag weer ...

Een paar uur scheiden ons nu van de "eerste" in Montreal ...

Ik kom ...

Innig

Yves

Op de voorkant: "(nl) agile"

De dubbele inning van de partities die de songs "onverwijld" en "omvat (nl) agile" is uit! We werkten er gedurende een aantal maanden met een klein team van enthousiastelingen: Moulou Patrick, die gebouwd met ons, Patrice Jania (verklaringen gitaar) en Michel Leclerc (verklaringen piano). De ondertitel ("The little secret gitaar Yves") duidt op een zeer technische gebied van persoonlijke, soms het creëren van het geluid, en verklaart de empirische methode, ambacht, instinctief, dat leidde me in inspiratie ... en het schrijven van twee boeken in een, het hoofd tot de staart, die wij toegevoegd zeven titels voor oudere fans die willen om te werken naar "Neem een kind," De language of home, "" Kinderen van de Wereld over, "" Uw afwezigheid "," De gevangenis muur tegenover "," In het Parc Monceau "of" Verdriet "... De songs" gitaar "tabbladen zijn de stukken" piano "zijn partities. 30 tracks, en nog veel zorg betracht om de juistheid van de biljetten te waarborgen, met een plus dat we te danken aan de gemeenschappelijke wens om een mooi boek te maken: een mooie verzameling van onuitgegeven persoonlijke foto's.

Hier is de tekst van de opening collectie ...

Op de achterkant: "Nee, wacht"

Ik heb altijd studeerde piano en gitaar als een amateur (degene die liefheeft "betekent ...). Lees muziek is voor mij een bovenmenselijke inspanning, maar toegankelijk. Ik hoorde de muziek voor muziektheorie, als een kind weet eerder over schrijven. Het gaf me een aantal slechte gewoontes, vingeren bizarre, in der minne regelingen ... Het heet "mijn kleine geheimpje gitaar. Dus, per definitie, het blijft tussen ons, niet iedereen vertellen, vooral niet je leraar. Ik krijg mijn E-snaar in D majeur, gebruik ik een capo, verstikking de snaren bij de brug (die koperen klink, een truc van Didier Dubosq - maker - dat optimaliseert de hoge tonen). Mijn gitaar is een Guild D model 26-E/NT Folk-serie (1997). Het systeem maakt dat de elektro-akoestische is een Fishman "Ellipse Blend met het configuratiescherm vrouw afgerond en onzichtbaar schild. Hij heeft dual-ingangen, sensor en een microfoon, maar na het proberen van vele combineert met Michel Colin, onze "slimme" geluid, is de sensor die het spel heeft gewonnen door eenvoudigweg de toevoeging van een vleugje van bas en treble console. We wilden Patrice Jania (verklaringen gitaar) en Michel Leclerc (verklaringen piano) te combineren nauwkeurig wat is te horen op het album met een snelle leesbaarheid score of tabulatuur. Met Patrick Moulou, die collectie maakte deze met respect en passie, we hebben overeenkomsten uitgebreid patronen en cijfers van de lay-out geventileerd.

De piano was mijn eerste instrument ("De muur tegenover de gevangenis) en ik weer verbonden met hem een nieuwe geschiedenis, met" Leren "(zelfs niet hard!) En" Als je niet sterven " (lijn piek, terwijl de zwarte toetsen ...). Nog belangrijker is, met "Ze slaapt nooit", "Fragile" en "Waar woon je Pauline? ', Waar zelfs in C, maar evolueert naar arpeggio's en harmonischen.

Na deze opening van enkele lijnen, ik laat je met de liedjes, of liever niet, ik ga met je mee. Ga je gang, alstublieft. Jouw beurt ...

Tweetalige verzameling van partities (nl) agile "en" zonder vertraging "+ 7 bonus tracks: 30 songs (Editions Paul Beuscher)

Verkrijgbaar in de winkel Blog en winkels ...